Breaking News
หลวงปู่ชอบ ฐานสโม

หลวงปู่ชอบ ฐานสโม

60jn4

 

หลวงปู่ชอบ ฐานสโม วัดป่าสัมมานุสรณ์ บ้านโคกมน อ.วังสะพุง จังหวัดเลย
ในยุคแห่งสมถกรรมฐานกำลังเจริญรุ่งเรือง ดุจประทีปธรรมของพระพุทธองค์ ถูกจุดสว่างไสวขึ้น ณ. แดนดงอันวิเวก ห่างไกลความเจริญนั้น
หลวงปู่ชอบ ฐานสโม เป็นพระสานุศิษย์องค์หนึ่งของแม่ทัพธรรมสายอรัญวาสี ซึ่งมีจิตที่มุ่งปฏิบัติธรรม เพื่อเป็นไปตามแนวทางของการหลุดพ้นตามวิถีครูบาอาจารย์ผู้มีความชำนาญในสายวิปัสสนากรรมฐาน นั่นคือ หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล และหลวงปู่มั่น ภูริตโต ดุจกันกับผู้แสวงธรรมอีกหลายองค์
ท่านมีใจรักและเลื่อมใสในการปฏิบัติธรรมมาก่อน ตั้งแต่สมัยท่านยังเป็นฆราวาส โดยน้อมนำกาย วาจา ใจ นุ่งขาวห่มขาว
ตั้งแต่อายุ ๑๙ ปี
หลวงปู่เกิดเมื่อวันพุธ เดือน ๒ ปีฉลู พ.ศ.๒๔๔๔ ที่บ้านโคกมน
ต.ผาน้อย อ.วังสะพุง จ.เลย มีชื่อเดิมว่า บ่อ นามสกุล แก้วสุวรรณ
บิดาท่านชื่อ นายมอ มารดาท่านชื่อ นางพิลา เป็นคนหัวปีของพี่น้องร่วมบิดามารดา ๔ คน ท่านได้อยู่ช่วยบิดามารดาเลี้ยงน้องทำนา ปลูกพืชต่างๆ มาจนมีอายุได้ ๑๙ ปี ได้รับศีลอุโบสถ นุ่งขาวห่มขาว ละบาปกรรมทั้งปวงอยู่ฝึกจิตใจอยู่กับพระอาจารย์
หลังจากนั้น ได้บรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดมหาชัย อ.หนองบัวลำภู จ.อุดรธานี โดยมี ท่านพระอาจารย์สนั่น เป็นพระบรรพชาจารย์ สามเณรชอบ แก้วสุวรรณ ได้ครองผ้าเหลืองอย่างสมใจ อยู่จำพรรษากับพระอาจารย์ ๑ พรรษา ออกพรรษาแล้วได้เดินทางมาที่อำเภอยโสธร
ได้อุปสมบทเมื่ออายุ ๒๓ ปี ณ วัดสว่างโศก (ปัจจุบันวัดศรีธรรมาราม) อ.ยโสธร เมื่อวันที่ ๒๑ มีนาคม พ.ศ ๒๔๖๗ มี พระครูวิจิตรวิโสธนาจารย์ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์แดง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ได้รับฉายาว่า “ฐานสโม”
อยู่จำพรรษาที่วัดป่านาคำใหญ่ ที่อำเภอมุกดาหาร และ วัดป่าหนองบัวบาน จ.อุดรธานี ก่อนออกเดินธุดงค์ ชนิดบุกเดี่ยวฝากชีวิตไว้กับพระรัตนตรัย เอาความเป็นตายเข้าแลก เพื่อดำรงค์ธรรมของพระพุทธเจ้า
หลวงปู่ชอบมีคติธรรมอยู่ว่า “อวิชชามันพาให้เกิด
เมื่อถึงจะต้องตายก็ขอปลดอวิชชาไว้ข้างหลังไว้เข้าป่าเข้าดงไป เราไม่ต้องการอีกต่อไป”
ขณะเดดินธุดงค์มาถึงจังหวัดเพชรบูรย์ ก็ได้รับข่าวว่า”หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต เที่ยวจาริกโปรดสัตว์ อยู่ทางจังหวัดเชียงใหม่”
จึงบุกป่าฝ่าดงเสือโคร่งที่คอยดักหน้าดักหลังสองตัวในกลางดงเป็นมารทดสอบจิตใจ อาศัยธรรมเท่าที่มีอยู่ กับสติและจิตใจเด็ดเดี่ยวบุกไปจนพ้นนาที่ปฏิหาริย์ได้ การเดิมพันด้วยชีวิตนี้ เมื่อได้รับประโยชน์นั้นมา หลวงปู่ท่านได้นำออกจำหน่ายจ่ายแจกชี้ช่องทางแนะนำทางให้พ้นพวกเราทั้งหลายเดินสู่จุดหมายคือดวงประทีปแก้วรัตนตรัย
ธุดงคกรรมฐานบุกเดี่ยวชนิดเสี่ยงกับความตายมาหลายครั้งเคยเดินเข้าไปถึงเมืองเวียงยอ ย่างกุ้ง มันดะเลย์ ประเทศพม่า อันเป็นยุคสมัยสงครามซึ่งอังกฤษใช้อำนาจข่มขู่เจ้าของประเทศ
ในยามทุกข์ยามลำบากทั้งกายทั้งใจนี่เอง หลวงปู่ช่วยอยู่ช่วยโปรดพม่าชาวบ้านป่า ให้เกิดความหวังที่ตัวเองได้สูญเสียไป พร้อมทั้งให้ธรรมะรักษาศีล บำเพ็ญภาวนา จนเป็นเหตุให้ชาวพม่ามีความรัก มีความเคารพเทิดทูนอย่างยิ่ง เป็นที่ยกย่องกันว่าหลวงปู่เป็นศิษย์ที่สำคัญที่สุดองค์หนึ่งของหลวงปู่มั่นที่เด็ดเดี่ยวกล้าหาญทางความเพียร มีนิสัยมักน้อย ถือสันโดษชอบแสวงหาความสงัดวิเวกอยู่ตามป่าตามเขามาตลอด ข้อปฏิบัติและธรรมภายในของท่านเป็นที่สรรเสิญ
ท่านเป็นผู้อยู่ง่าย มาง่าย ปกติชอบอยู่คนเดียว ไปคนเดียวถ้ามีหมู่พวกจะต้องเลือกเฉพราะมีนิสัยใจเพชร สู้อดทนลำบากเหมือนอย่างท่าน
อยู่ง่ายหมายถึงท่านไม่เลือกที่พักนอน ไม่ว่าจะเป็นในป่า ในเขา เพียงใช้ใบไม้แห้งหรือใบไม้สดมารอง ปูผ้าอาบลงไปก็ใช้เป็นที่นอนได้ หากอยู่ใกล้หมู่บ้านใช้ฟาง ใช้ใบหญ้า
มาง่าย ไปง่าย ของหลวงปู่ที่เป็นที่เลื่องลือ บางคราวอยู่ในป่าชาวบ้านที่เคารพศรัทธาทำกระต๊อบให้เป็นอย่างดี มีฝา มีหน้าต่าง มีชาน ครบ จัดว่าเลิศสำหรับป่าลึก ท่านอยู่เพียง ๒-๓ วันก็ออกเดินธุดงค์ต่อ โดยหาให้ห่วงอาลัยต่อกุฏิที่เพิ่งสร้างเสร็จไม่
ครั้งที่ท่านเดินธุดงค์กลับมาเมืองไทย ท่านต้องอดอาหารหลายวัน แต่ด้วยความที่ท่านมีความบริสุทธิ์ด้วยกาย วาจา ใจ ทำให้เทพเทวดา นิมิตรอาหารทิพย์มาใส่บาตร ด้วยความศรัทธา จนบังเกิดความอัศจรรย์ คือหลวงปู่กับมีพละกำลังสดชื่น ออกเดินทางมาจนถึงเขตประเทศไทยได้โดยสวัสดิภาพ
ท่านสมกับเป็นพระสุปฏิบัติดีงามองค์สำคัญ และได้มรณะภาพ เมื่อ ๘ มกราคม พ.ศ.๒๕๓๘ เวลา ๑๒.๑๕ น. สิริรวมอายุได้ ๙๒ ปี ๑๐ เดือน ๒๗ วัน พรรษา ๗๐
กล่าวกันว่า จิตในธรรมของท่านยังรับรู้และอนุโมทนาบุญแก่สาธุชนรุ่นเราทุกคนที่แวะไปกราบแสดงมุทิตาคารวะยังวัดป่าสัมมานุสรณ์ อำเภอวังสะพุง
จังหวัดเลย

คัดลอกมาจากหนังสือ ๘๐ พระวิปัสสนา

Related posts:

About admin

Leave a Reply

Scroll To Top